Yaşam sözcüğü herkes için farklı anlamlar taşıyabilir. Bence nefes aldığımız sürece her zaman bir umut vardır. Güneşin doğuşunu izlemek, günlük hayatın o koşuşturması ve hayatın içinde olduğunu hissettiren her şey çok güzel ve anlamlıdır. Zaman zaman sıkılsak da üzülsek de hayat çok güzel. İş telaşı, geçim telaşı derken, hayatın içinde yuvarlanıp gidiyoruz. Hırslarımız, yaşam mücadelemiz, kavgalarımız… Sevdiklerimizle paylaştığımız yıllar, gelecek kaygısı ve hastalıklar…

İnsan hangi yaşta olursa olsun yaşamı, yaşamayı sever. Ki bir de sağlıkla nefes alıp verebiliyorsan, yaşama sevincini besleyecek birkaç güzellik de varsa yaşam daha da tatlılaşır ve vazgeçilmez olur. Yaşam ve sevdiklerinle beraber olmak ne kadar güzelse, ölüm ve sevdiklerinden ayrılmak da o kadar acı verir bize. Bir gün öleceğimiz gerçeğini unutup değersiz ve anlamsız bir şekilde yaşıyoruz bazen hayatlarımızı.

Göz açıp kaparken geçiyor hayat, gerçekler ile yüzleşmek gerek. Peki bunu yapacak cesaretimiz var mı? Eğer yok ise kaçınılmaz olan ölüm ile yüzleşmeden önce, kendiniz ile yüzleşmeniz ve yaşam ile bir bağ oluşturmanızı dilerim. Hayat, içinde barındırdığı acılar, mutluluklar, sevinçler, hüzünler… sayesinde var. Ve her şeye rağmen yaşamak çok güzel. Yaşamı güzel yapan mutluluklarımız ve sevinçlerimizdir. Ancak bilin ki üzüntüler ve acılar olmadan hiçbir şeyin kıymeti olmaz.. Sağlıklı ve mutlu kalın…

 

Ölüm, yaradılışımızın koşuludur. Ondan kaçmak, kendi kendimizden kaçmaktır. Dünyaya geldiğimiz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarız. – Montaigne
(Visited 5 times, 1 visits today)

YORUM YAP